تا بحال با خودت فکر کرده ای که چرا باختی ؟

چرا من را از دست دادی ؟

چرا انقدر ساده گذشتی و برا نگه داشتنم تلاشی نکردی ؟

با خودت فکر کرده ای که دیگر مثل من را کجا میتوانی پیدا کنی ؟

مثل من پیدا نمی شود،زیرا هر انسان شخصیت منحصر به فرد خودش را دارد ...

فکر همه جایش را کرده ای ، مگر نه ؟

فکرش را کرده ای که دیگر صبح ها بدونه صبح بخیر من و شب های بدونه شب بخیرم چگونه سر کنی ..

دیگر چه کسی پیدا میشود که حرصت را بخورد ...

منتظر دوستت دارم هایت بماند و مکث کند ....

بچگی کند و دخترکت بشود ...

احترامت را نگه دارد و در قبال توهین هایت سر بلند نکند...

حرف های دلش را برایت نامه کند ...

برای دیدن خنده هایت حتی دلقک هم بشود ...

برای دیدنت بهانه بیاورد و زور بگوید ...

دیگر چه کسی پیدا میشود که به همه ی دنیا بگوید که عشقش تو هستی...

و به بهتر از تو بگوید خودش بهترین را دارد...

دیگر چه کسی پیدا می شود که بخاطرش عصبانی بشوی...

سرش فریاد بزنی و چندساعت بعد باز هم بشود عزیز دلت...

بشود عروسکت و تنها کست ...

دیگر میخوای به کی بگویی " تو هم اگر نبودی من دق میکردم" ...

میخواهی برای گرفتن دست های کی ماههاصبر کنی ؟

به کی ذول بزنی وخوشگــل ِ من صدایش کنی ...

بخاطر کی مسافتی را طی میکنی تا فقط برای چند لحظه ببینیش ...

تو دیگر من را نداری ... مرا از دست دادی ...

تو دیگر هیچی نداری و تمامت را پیش من جا گذاشته ای ...

صدای خنده هایم...دوستت دارم هایم...تاریخ تولدم....

همیشه با تو همراه خواهد ماند ...

صبح ها میخوابی و شب ها بیدار میشوی...

از ترس اینکه فکرت سراغم نیاید با آدم های مختلف حرف میزنی...

با آنها میخوابی....بیرون میروی ....

ولی هنوز دلت پیش من است...

تو باخته ای...

زیرا کسی را که با همه ی بی تفاوتی هایت خواستت را از دست داده ای...

و من آنقدر تنها میمانم تا فکر لعنتی ات از ذهنم برود ...

من حتی در کنار تو هم تنها بوده ام...

زمانی این را فهمیدم که حرفهای نگفته ام را برایت نامه کردم...

و وقتی رفتی تمامش را آتش زدم...

تو برای من تجربه ی تلخی شدی ...

و من برای تو خاطره ای به یاد ماندنی ...

تو دیگر هیچکس را اندازه من دوست نخواهی داشت...