خیلی‌ها انتظار دارند وقتی به یک جزیره سفر می‌کنند، به دیدن محل‌هایی بروند که با آب سروکار دارد. بنابراین کمی عجیب است اگر خاک، کوه و پرتگاه‌های
مرتفع، ترغیب‌کننده‌ی شما برای سفر به جزیره باشند. کوه‌های رنگارنگ، صخره‌های شکل‌گرفته در طول‌ها میلیون‌ها سال فرسایش زمین،سنگ‌های باشکوه
نمکی و زیباتر از همه، خاک سرخ؛ این‌ها جاذبه‌های تماشایی جزیره‌ی هرمزند.خیلی مرسوم نیست که گردشگران در سفر به جنوب کشور، جزیره‌ی هرمز را
مقصد خود قرار دهند و این منطقه تا چند سال پیش، مورد بی‌توجهی کامل قرار گرفته بود؛ اما با تلاش گروه‌های حامی طبیعت، هنرمندان محیطی و البته
همت خود مردم جزیره، حالا تورهایی برای دیدن این جزیره برگزار می‌شوند و سفرنامه‌هایی هم درباره‌ی هرمز نوشته شده‌اند. کیش، گردشگر پذیرترین
جزیره‌ی ایران است؛ اما کیش از نظر طبیعت‌دوستان اصلا قابل مقایسه با هرمز نیست. هرچند کیش از نظر آمار مراکز اقامتی و همچنین داشتن امکانات
رفاهی، فاصله‌ی چشمگیری با هرمز دارد، اما اگر به‌دنبال گشتن در پاساژهای لوکس و خرید کردن از برندهای معروف نیستید، در هرمز میتوانید لذت خود را
از دیدن مناظر بکر طبیعی به حد اعلا برسانید.
الهه نمک
هرمز را بیشتر با «خاک سرخ» آن می‌شناسند، اما در کنار این خاک دلربا، رنگی که در هر گوشه به‌چشم می‌آید، سفید است؛ سفیدی نمک.
اگر دست خود را در آب‌های جمع‌شده در جای‌جای جزیره یا آب‌های جاری فرو کنید، به سرعت یک لایه نمک روی پوست‌تان می‌نشیند که نشان‌دهنده‌ی میزان
اشباع آب با نمک است. در واقع، این نگین زمین‌شناسی خلیج فارس روی یک گنبد نمکی استقرار یافته و سنگ نمک متبلورشده در این منطقه به‌وفور یافت پ
می‌شود. در بخش جنوبی جزیره نیز بلورهای عظیم نمک وجود دارد.
از جمله جاذبه‌های دیدنی جزیره‌ی هرمز، پستی و بلندی‌های شکل‌گرفته براثر فرسایش است که سطوحی دیدنی را در مقیاس‌های مختلف شامل می‌شوند.
«الهه‌ی نمک» یکی از همین دیدنی‌هاست و شامل کوهی نمکی با رنگ‌های متنوع و سطحی است که به زیبایی تراش خورده. از زیر این کوه نمکی، آب در
بستری نارنجی‌رنگ جریان دارد و صدای آن در فضای خالی از هر نوع آلودگی صوتی، بسیار دلنشین است.
به گفته‌ی «شهاب دریاپیما» - راهنمای محلی - چند سالی است که گردشگران به دیدن «الهه‌ی نمک» می‌آیند و این منطقه پیش از این، برای مسافران چندان
شناخته‌شده نبود. حالا مدتی است که راهنماها گردشگران را با موتور سه‌چرخ یا ماشین تا نزدیکی آن می‌آورند و مسافران بعد از چند دقیقه پیاده‌روی در میان
توده‌های رنگارنگ خاک و نمک، به این کوه نمکی می‌رسند.
دره مجسمه‌ها
با چندصد متر پیاده‌روی به سمت ساحل، در راهی که ماسه‌های نقره‌یی در آن جلب توجه می‌کند، می‌توان سنگ‌هایی به اشکال مختلف را دید که هریک با
قدرت تخیل بینندگان به حیوانی تشبیه می‌شوند؛ یکی سر گوسفند، دیگری مرغ و خروس و تا دل‌تان بخواهد سنگ‌هایی شبیه اژدها در حالت‌های مختلف.
شکل سنگ‌ها نشان می‌دهد، در طول هزاران سال که جزیره‌ی هرمز به‌تدریج از آب بیرون آمده، روند فرسایش روی آنها نقش‌ونگار زده است.
براساس پژوهش‌های انجام‌شده، عمر زمین‌شناسی جزیره‌ی هرمز به 600میلیون سال قبل و عمر بیرون آمدن آن از آب به حدود 50هزار سال پیش می‌رسد.
در پایان مسیری که از میان سنگ‌های بزرگ و زیبا می‌گذرد، با تحمل کمی سختی، به پرتگاه بسیار عمیقی می‌رسید که آنجا میتوانید در سکوت مطلق،
ساحلی رویایی را به تماشا بنشینید. این منطقه که هنوز مانند بسیاری از مناطق گردشگری با مشکل هجوم انبوه گردشگران مواجه نشده، دست‌نخوردگی
و پاکیزگی خود را تاحد زیادی حفظ کرده است.
قلعه پرتغالی‌ها
یکی از آثار تاریخی باقی‌مانده در جزیره‌ی هرمز، قلعه‌ای ساخته‌شده توسط پرتغالی در زمان اشغال مناطق جنوبی ایران است. این قلعه به‌مراتب سالم‌تر و
بزرگ‌تر از قلعه‌ی پرتغالی‌های جزیره‌ی قشم است، هرچند به اندازه‌ی آن قلعه، بازدیدکننده ندارد.
قلعه‌ی پرتغالی‌های هرمز پس کشتار وحشیانه‌ای که پرتغالی‌ها در سال 913 در این منطقه داشتند، ساخته شد. هرمز پس از شورش‌های مردمی، سرانجام
در سال 1031 توسط امام‌قلی‌خان که یکی از امرای شاه‌عباس صفوی بود، آزاد شد.
وضعیت کنونی این قلعه نسبتا مناسب است و بخش‌های مختلف آن مانند زندان و سیاهچال‌های آن، کلیسا، سربازخانه، آب‌انبار و ... برای بازدید عمومی آماده شده‌اند
و مثلا سیاهچال‌های زندان قلعه به‌شکلی با نورپردازی و قرار دادن اسکلت‌هایی مصنوعی به بازدیدکننده معرفی می‌شود که رعب و وحشت هزاران نفری که در آنجا
زندانی بوده‌اند و تا زمان مرگ نیز همان‌جا نگه داشته می‌شدند، در عمق وجود هر کسی نفوذ می‌کند.
در بخش‌های مختلف این قلعه، دریچه‌هایی روبه خلیج فارس تعبیه شده که به‌دلیل موقعیت استراتژیک جزیره و قلعه، دیده‌بانی در آنها از جمله وظایف سربازهای
پرتغالی بوده است. به علاوه، توپ‌های معروف پرتغالی‌ها در گوشه‌ای به‌شکل نمادین چیده شده‌اند.همچنین در بخشی از قلعه‌ی پرتغالی‌ها، با استفاده از سنگ‌های
مرجانی، آب‌انباری بنا شده که وقتی آب باران از میان سنگ‌ها می‌گذشته، تاحدی تصفیه و به‌دلیل فضای آب‌انبار، خنک می‌شده است.
خاک سرخ
مهم‌ترین جذابیت جزیره‌ی هرمز که در هر گوشه‌ای که چشم بچرخانید، میتوانید از آن لذت ببرید، خاک دلربایش است. براساس مطالعات انجام‌شده، در هرمز حدود
85 طیف رنگی را می‌توان تفکیک کرد؛ قرمز، زرد، آبی، سبز، قهوه‌یی، سفید، خاکستری، نقره‌یی، نارنجی، صورتی، طلایی و ... که شامل موادی مانند اکسید آهن،
نمک، ترکیبات آتشفشانی هستند. مردم بومی از خاک سرخ به‌عنوان ادویه نیز برای پختن یک نوع ماهی استفاده می‌کنند؛ اما مردم غیربومی آن را به کشورهای
دیگر صادر می‌کنند!
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
نظرات کاربران
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید