آدمی درآغوش خدا غمی نداشت

پیش خدا حسرت هیچ بیش و کمی نداشت

دل از خدا برید و در زمین نشست

صدبار عاشق شد

و دلش شکست.

به هر طرف نگاه کرد

راهش بسته بود

یادش آمد یک روز

دل خدا را شکسته بود.