درتاریکتـرین و کورتـرین نقطۀ عشق گُم شده بودم

در سَـرابی که از احســاس برای او ساخته بــودم

غوطه وَر بــودم آن قــدر که ســـــال ها گذشـــت

فصل ها آمدند و رفتندو لحظه ها سپــــــری شـد

بــی آن که لحظــــه ای یــــــــادی از خــــود کنم

عمـــرم گذشـــت …

با ثانیــه هایی مملــو از تنهـــــایی و دلتنگـــــی

و یادگارش چروکهایی بَر پیشانی و زخم هایی بَـر دل  شـد

امــا…

نگاه عاشق تو همچــون فانوسی راه گشایم شد ای تنها پناه ِ دلهای ِ خستــه

تویی که دست های ِ مهربانت شَفاعت کرد چشم های ِ دل ِ نـابینایم را

این رَهــــایی ... همچــون نخــی از ابریشـــم دانه های  ِ دل را بـرای هــمه شــب عاشقی با تـو  تسبیـح کـرد

و مــن چـه خالصـــانه می ستـــایمت و چه عاشقــــانه احســــــــــــاست می کنـم عشــــق ِ خـــدایی ات

چنــان پروانــــــــــــه وار بَـر جســم و روحــم می رقصــد که گویــی اینجـــا انتهــــــای ِ عشــق است

می خواهــم خورشیــــد شَـوَم ، همـان خورشیــد آخـر شهریــــور که نهــایت تلاشــش را بـرای گــــــرم کـردن زمیــن می کنـد

می خواهــم... خورشیــدی شَـوَم بـرای دلـــــــم ،  دلــی که مـــدت هاست قنـدیــــل هایش تابستـــان هایم را ســـَرد کــرده اسـت

صــدای ِ پــای ِ پـــاییز را،  از انتهـــای ِ کوچــه ی ِ فصــــــــــل ها می شِنَــــوَم ، شــاید آغــاز ِ پاییـــز شروعــــی باشد بـرای زندگــــــی

برای ِ عشـــــق،  عشـــــق ی تمــــــــــــام وقـــت  بیــا پـــاییـز …بیـــا …  بیـا که بیزارم از ایـن تابستـــان بیا …

شــاید خـــــــــدا خواســت و زیـر خــِش خِـش بــــرگ های ِ طلایـــی ات  اولیــن قــــــــــدم های ِ عاشقـــانه را                                 

بـرای عشقـی  برداشتــــــــم که  جســـارت ِ خواستــن و بـــودن و مـــاندن و جنگیدن را داشتــه باشـد

بیـا که زیـن پـس و بـا آغـــاز تـــو می خــواهـم.   دَرد نوشتـــه هایم را عاشقــــانه هایی کنـــــم که ” تــــــــــــــــو” ی ِ بیـــت هایش                                             

دیگــر مخاطــب خـاص نــدارد   بیــــا ... بیا.......