شعری که تو را جان می بخشد ، شاعرش را یک بار کشته است !

تا عشق ترانه خوان چشمان غم است
راه من و تو همیشه پر پیچ و خم است
ای حسرت روزهای بی برگشتم
صد بار که عاشقت شوم باز کم است . . .

ای بی وفا ز داغ تو در دل شرر فتاد
وز دیده اشک غم ز محبت ثمر فتاد
جورم چنان بدل بنمودی که قلب من
گردیده پاره پاره و از تن بدر فتاد

چرا کینه داری تو ای روزگار
به سنگر نشستی به قصد شکار
به کشتار شیران تو گشتی قصاص
جگر سوختگان را چه داری جواب ؟