عضو شوید



:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

نام کاربری :
رمز عبور :
موبایل :
ایمیل :
نام اصلی :
تاریخ : سه‌شنبه 22 اردیبهشت 1394
بازدید : 634
نویسنده : plak10
تمامی اقوام انسانی از ابتدایی‌ترین دوران‌های خود عقاید پزشکی  خاصی در مورد تولد و مرگ و بیماری ها داشته‌اند. به طوری که بیماری را ناشی از اراده الهی، قدرت جادوگران و یا سایر منابع  ماوراء الطبیعه می‌دانستند و لذا درمان را از آن دیدگاه دنبال می‌کردند. برخی از این عقاید تا دوران معاصر در غالب ایمان درمانی و مقبره‌های مقدس باقی مانده‌است. گرچه مطرح شدن پزشکی علمی در هزاره اخیر بسیاری از این روش‌ها را ضعیف کرده‌ است.
 
پزشکی ماقبل تاریخ
گرچه پیشینه ثبت شده‌ای از گیاهانی  که برای مقاصد دارویی استفاده می‌شدند وجود ندارد اما شواهدی وجود دارد که انسان اولیه پس از طی نسل‌ها و در پی آزمون و خطا به خواص دارویی برخی گیاهان پی برد. تاریخ مکتوبی از گیاهان ماقبل تاریخ  وجود ندارد و لذا تفسیر تاریخچه نوشته نشده آسان نیست. گرچه ممکن است از مطالعه نقشه ها، قطعات استخوانی باقی مانده و ابزارهای جراحی انسان اولیه به نگرش انسان نسبت به مشکلات مربوط به بیماری و مرگ نزدیک شد. به نظر می‌رسد انسان، به محض اینکه به مرحله‌ای از استدلال رسید توسط فرآیند آزمون و خطا به نخستین تجربیات پزشکی خود دست زد.  استفاده از گیاهان به عنوان مواد غذایی منجر به این شد که انسان به کشف خواص سمی و احتمالاً دارویی آنها قادر شده باشد. طب سنتی امروزی که شامل استفاده از محصولات گیاهی، یا گیاهان معطر در درمان بیماری هاست ریشه در این دوران دارد و هنوز هم ادامه دارد.
 
استفاده از گیاهان دارویی
انسان اولیه در مورد مرگ و بیماری به عنوان پدیده‌های طبیعی می‌نگریست. بیماری های رایج مانند سرماخوردگی یا یبوست ، به عنوان بخشی از وجود پذیرفته شدند و با استفاده از داروهای گیاهی در دسترس، درمان می‌شدند. در مورد بیماری های جدی و ناتوان کننده عقیده ی کاملاً متفاوتی ایجاد شد و علت آن ها را ریشه در منابع غیر طبیعی می‌دانستند. علت اولیه این امراض را ناشی از طلسم شدن توسط دشمن، ملاقات با  دیوی بد نهاد و یا کار خدایان در اثر گناه یا جرمی می‌دانستند. به این صورت که آن ها چیزی یا کرمی به درون بدن فرد فرستاده اند و یا چیزی را همچون روح بیمار از بدن او ستانده اند. درمان به کار گرفته شده در این موارد تطمیع روح سر گردان برای بازگشت به زیستگاه خود در درون بدن و یا با استفاده از عصاره‌ها و محلول های جادویی و یا استفاده از ضد طلسم‌ها، مکش از بدن و سایر روش ها بود.
 
جراحی
یکی از این روش های کنجکاوانه برای بیرون کردن بیماری از بدن ایجاد یک سوراخ 5/2 تا 5 سانتی متر در سطح جمجمه قربانی بود. این روش تره‌پانینگ (trepanning)، یا( trephining )   خوانده می‌شد. جمجمه های سوراخ شده از دوران ماقبل تاریخ در انگلیس، فرانسه و دیگر نقاط اروپا و در کشور پرو کشف شده است. بسیاری از آن ها حاکی از زنده ماندن بیمار و احتمالا شفا بعد از این اقدام است. این روش هنوز هم در میان مردم بدوی در نقاطی از دنیا وجود دارد. هر چند به سرعت در حال از بین رفتن است.
 
جادوگری
سحر و جادو  و همچنین عقاید مذهبی نقش بزرگی در پزشکی انسان ماقبل تاریخ یا بدوی داشته اند. استعمال داروی گیاهی از راه دهان معمولاً طی مراسم خاصی همراه با وردخوانی، رقص و شکلک درآوردن بوده است. بنابراین، اولین پزشکان جادوگران بوده‌اند. به این ترتیب مبدا باستانی استفاده از طلسم ها و اشیاء خوش یمن که هنوز در دوران مدرن شایع است به این دوران تعلق دارد.

پزشکی تمدن بابل

در این مقاله به اختصار به ویژگی های پزشکی در بابل اشاره شده است
 
 
پزشکی تمدن بابل
استقرار تقویم و اختراع نوشتن  آغاز تاریخ ثبت شده‌است. دانسته‌های ما از دانش اولیه متشکل از قرص‌های خاک رس منقوش به  خط میخی و مهرهایی است که توسط پزشکان بین النهرین باستان مورد استفاده قرار می‌گرفته‌ است. در موزه لوور، ستونی سنگی وجود دارد که قوانین حمورابی پادشاه بابل که در قرن ۱۸ پیش از میلاد می زیسته است را نشان می‌دهد. این قانون شامل قوانین سختی مربوط به پزشکی است. برای مثال، «اگر دکتر، در باز کردن آبسه، بیمار را کشت دست او قطع خواهد شد»؛ اما اگر بیمار کشته شده برده بود، دکتر به سادگی موظف شد تا برده دیگری تامین کند.
هرودوت مورخ یونانی، در مورد بابل اظهار کرده که هر بابلی یک پزشک آماتور بود، چون رسم بود بیمار را در خیابان قرار دهند چرا که هر عابری ممکن است مشاوره پزشکی ارائه دهد. غیب گویی با بررسی کبد حیوان قربانی شده به طور گسترده‌ای اعمال می‌شد تا دوره بیماری را مشخص کنند.
 
 

پزشکی مصر باستان

در اینجا پزشکی در مصرباستان به اختصار شرح داده شده است
 
 
پزشکی مصر باستان
در مورد پزشکی مصر باستان تصویر روشن تر می‌شود. نخستین پزشک ایمهوتپ Imhotep است، وزیر پادشاه جوزر در هزاره سوم پیش از میلاد که طراح یکی از قدیمیترین هرم‌ها، هرم Ṣaqqārah است و بعدها به عنوان خدای پزشکی مصر همرده با خدای یونانی آسکلپیوس یاد شده‌است. از مطالعه پاپیروس های مصری دانش قویتری به دست آمده‌است به خصوص پاپیروس های Ebers و ادوین اسمیت که در قرن ۱۹ کشف شدند. اولی لیستی از راه‌های جبران بلا، با جادوهای مناسب و یا وردخوانی است. دومی رساله‌های جراحی در درمان زخم ها و صدمات دیگر است.
برخلاف آن‌چه ممکن است انتظار رود، عمل گسترده از تخلیه بدن مرده در مصر منجر به انجام مطالعه آناتومی انسان نشد. اما مومیایی‌های حفظ شده نشان دادند که صاحب آن‌ها در زمان زندگی از چه بیماری‌هایی رنج می‌برده، از جمله ورم مفاصل، سل، تورم مفاصل، نقرس، فساد و پوسیدگی دندان، سنگ مثانه و سنگ صفرا. شواهدی از schistosomiasis بیماری انگلی است که هنوز یک معضل پزشکی است یافت شده‌است. در این میان شواهدی دال بر سفلیس یا نرمی استخوان در آن دوران یافت نشده‌است.
جستجو برای اطلاعات مربوط به طب کهن طبیعتاً منجر به هدایت ما از پاپیروس‌های مصری به ادبیات عبری می‌شود. اگرچه کتاب مقدس شامل اطلاعات کمی در شیوه‌های درمانی از عهد عتیق است ولی غنی از اطلاعاتی در مورد بهداشت شخصی و اجتماعی است. 
 
 

پزشکی در روم و یونان باستان

دراینجا به اختصار تاریخ پزشکی در روم و یونان باستان اشاره شده است
 

پزشکی در روم و یونان باستان

پز شکی در یونان باستان تحت تاثیر سنت‌های پزشکی بابلی‌ها و مصری‌ها ایجاد شده‌است. یونانیان باستان به ایجاد یک سیستم پزشکی مزاجی که به دنبال بازگرداندن توازن مزاج در داخل بدن است نائل شدند. چهره بزرگ در طب یونان باستان بقراط بود، که او را پدر علم طب مدرن می‌دانند. کورپس بقراطی مجموعه‌ای از حدود هفتاد اثر از کارهای اولیه پزشکی یونان باستان است که تحت تاثیر زیادی از بقراط و شاگردانش قرار گرفته است. سوگند بقراط برای پزشکان یکی از معروفترین باقیمانده‌های آن دوران است که هنوز هم به کار می‌رود.


مطالب مرتبط با این پست :

می توانید دیدگاه خود را بنویسید


بهترین ها از دنیای دف نوازي و موسيقي سنتي، دنياي هنر و هنرمندان

RSS

Powered By
loxblog.Com
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران