گفتمش بی تو چه باید کردن                          عکس رخسارۀ ماهش را داد

گفتمش مونس شبهایم کو                            تاری از زلف سیاهش را داد

وقت رفتن همه را ببوسید و                            به من از دور نگاهش را داد

به همه یادگاری داد و به من                           انتظار سر راهش را داد

********************************

خدایا هرکه با من آشنا شد نمیدانم چرا از من جدا شد

نمیدانم از اول بیوفا بود یا که نازش کشیدم «بیوفا شد»