من عز این شهر میرم
شهری که ستاره هاش خاموشه
معشوق عاشقشو میفروشه
به هیچ و پوچ زندگی
من از این شهر میرم
شهری که به ظاهر اشنا زیاده
اما تو نمیدونی
درداتو تو تنهایی به کی بگی......

هنگام
بارش بارون
سرتو ب آسمون نگیر
من..
ب بوسه های بارون
رو صورتتم
حسودی میکنم..

***من مانده ام با یاد تو
و بغضی که لگد می زند
بر حنجره ای پا به ماه***

 
چنین گفت رستم به سهــراب یل
که من آبـــرو دارم انــــدر محـــل

مکن تیز و نازک، دو ابـروی خود
دگر سیخ سیـخی مکن مـوی خود

شدی در شب امتــــــحان گرمِ چت
برو گــمشو ای خــاک بر آن سـرت

اس ام اس فرستادنت بس نبـــود
که ایمـیل و چت هم به ما رو نمـود

رهـا کن تو این دختِ افراسیــــــاب
که مامش ترا می نمـــاید کبــــاب

اگر سر به سر تن به کشتن دهیـــم
دریغــا پسر، دستِ دشـمن دهیـــم

چوشوهر در این مملکت کیمـیاست
زتورانیان زن گرفتــن خطـــاست

خودت را مکن ضــــایع از بهــر او
به دَرست بـــپرداز و دانش بجــو

در این هشت ترم، ای یلِ با کـلاس
فقـط هشت واحد نمـودی تو پاس

توکزدرس ودانش، گریزان بـُدی
چرا رشــته ات را پزشـکی زدی

من ازگـــــــــور بابام، پول آورم
که هــرترم، شهـریه ات را دهـم

من از پهلــــوانانِ پیــشم پـــسر
ندارم بجــز گرز و تیـــغ و ســپر

چو امروزیان، وضع من توپ نیست
بُوُد دخل من هفـده و خرج بیست

به قبـض موبایلت نگـه کرده ای
پــدر جــــد من را در آورده ای

مسافر برم، بنـده با رخش خویش
تو پول مرا می دهی پای دیـــش

مقصّر در این راه، تهیمیــنه بود
که دور از من اینگونه لوست نمود

چنیـن گفت سهـراب، ایـــول پـدر
بُوَد گفـــته هایت چو شهـد وشکر

ولـی درس و مشق مرا بی خیـال
مزن بر دل و جان من ضــد حال

اگرگرمِ چت یا اس ام اس شویــم
از آن به که یک وقت دپرس شــویم

پر جمعیت ترین خانواده بریتانیایی که هر سال به تعدادش اضافه می شود سوژه خبری رسانه های انگلیس شده و مادر ۳۷ ساله که به تازگی شانزدهمین فرزندش را به دنیا آورده گفته است با این وجود همچنان به فرزندان بیشتری فکر میکند. سو رادفورد و شوهرش نوئل شانزده فرزند دارند که در این میان ۹ نفر پسر و ۷ نفر دختر هستند.این زوج در هفته ۲۵۰ پوند از درآمدشان را صرف خرید غذا میکنند.

این خانواده پر جمعیت هر روز ۳ قرص نان،۲ جعبه که محتوی حبوبات است و ۱۸پیمانه شیر مصرف می کنند. وعده شام این خانواده معمولا به این صورت است: ۱۶ تکه گوشت خوک،۱۵ عدد سیب زمینی،۳ عدد کلم و ۳۰ عدد هویج.سو در این باره به روزنامه سان گفت:من از اینکه یک مادر هستم بسیار خوشحالم،ما بسیار خوشبختیم.من وقتی بچه هایم را میبینم که با هم دیگر هستن بسیار احساساتی میشم.گفتنی است این زوج صاحب نوه هم هستند.

یک روز


با طلوع آفتاب خواهم آمد


و روی خاک سرد گلدان ها خواهم نشست


یک روز در هوای روشن


جوانه خواهم زد


و سبز خواهم شد


یک روز


معجزه می کنم


و روزگار را


پر از روزهای جاودانه خواهم کرد


یک روز


که نامش فرداست


خواهد رسید


اگر این شب لعنتی طولانی بگذارد!


..........................................

از بس که از فراق تو دل نوحه گر شده

روزم به شام غربت و غم تیره تر شده

آزرده گشت خاطرت از کرده های من

آقا ببخش نوکرتان دَردِسَر شده

تنها خودت برای ظهورت دعا کنی

وقتی دعای من ز گنه بی اثر شده

از شام هجر یار بسی توشه می برد

آنکس که اهل ذکر و دعای سحر شده

بودم مریض و روضه ی تو شد دوای من

حالم به لطفتان چقدر خوب تر شده

رفت از نظر محرّم و آقا نیامدی

حالا بیا که آخرِ ماه صفر شده

بعد از دو ماه گریه به غم های کربلا

حالا زمان ندبه به داغی دِگر شده

یَثرب برای فاطمه نقشه کشیده است

یَثرب چقدر بعدِ نبی خیره سر شده

باید که بعد از این به غم مادرت گریست

فصل شروع ماتم خیرُالبشر شده

از شعله های پشتِ در خانه ی علی است

گر آتشی به کرب و بلا شعله ور شده

آن روز اگر به صورت مادر نمی زدند

لطمه دگر به چهره ی دختر نمی زدند

از صفای ضــــــریح دم نزنید


حرفـــــــی از بیـــــــرق و علـــــــــم نزنید


گـــــریــه های بلند ممنـــــــوع است


روضـــــه که هیچ سینـــــه هم نزنید


کــــــربلا رفتـــه ها کنار بقیــــــع


حرفــــــی از صحــــن و از حـــــــرم نزنید


زائـــــــری خستــــه ام نگهبانان


به خـــــــدا زود می روم نزنیــــــد


زائـــــــــری داد زد که نا مـــــــردان


تازیانـــه به مــــــادرم نزنیــــــد....

تو فکر یک سقفم، یک سقف بی‌روزن
یک سقف پابرجا، محکم‌تر از آهن

سقفی که تن‌پوشِ هراس ما باشه
تو سردی شب‌ها، لباس ما باشه

سقفی اندازه‌ی قلب من و تو .. واسه لمس تپش دلواپسی
برای شرم لطیف آینه‌ها .. واسه پیچیدن بوی اطلسی

زیر این سقف، با تو از گل، از شب و ستاره میگم
از تو و از خواستن تو، میگم و دوباره میگم

زندگیم‌و زیر این سقف، با تو اندازه می‌گیرم
گم میشم تو معنی تو، معنی تازه می‌گیرم

سقف‌مون افسوس و افسوس، تن ابر آسمونه
یه افق یه بی‌نهایت، کمترین فاصله‎مونه

تو فکر یک سقفم، یک سقف رویایی
سقفی برای ما، حتا مقوایی

تو فکر یک سقفم، یک سقف بی‌روزن
سقفی برای عشق، برای تو با من

سقفی اندازه‌ی قلب من و تو .. واسه لمس تپش دلواپسی
برای شرم لطیف آینه‌ها .. واسه پیچیدن بوی اطلسی

زیر این سقف اگه باشه، می‎پیچه عطر تن تو
لُختی پنجره‌هاش‌و می‌پوشونه پیرهن تو

زیر این سقف خوبه عطرِ خود‌فراموشی بپاشیم
آخر قصه بخوابیم، اول ترانه پاشیم