او را حس میکنم هردم...

که با چشمان زیبایت مرا دیوانه ام کردی...

من از شوق تماشایت...

نگاه از تو نمیگیرم....

تو زیباتر نگاهم میکنی اینبار....

ولی...افسوس...این رویاست....

تمام آنچه حس کردم،تمام آنچه میدیدم....

تو با من مهربان بودی...

واین رویا چه زیبا بود....

ولی.... افسوس.... که رویا بود....

گفتم:خدایا از همه دلگیرم.

گفت:حتی من؟

گفتم:خدایا دلم را ربودند!

گفت:پیش از من؟

گفتم:خدایا چقدر دوری؟

گفت:تو یا من؟

گفتم:خدایا تنهاترینم!

گفت:پس من؟

گفتم:خدایا کمک خواستم.

گفت:از غیر من؟

گفتم:خدایا دوستت دارم.

گفت:بیش از من؟

گفتم:خدایا انقدر نگو من!

گفت:من توام، تو من

آتشي نمى سوزاند ابراهيم را
و دريايى غرق نمي کند موسى را
کودکي، مادرش او را به دست موجهاى نيل مي سپارد
تا برسد به خانه ي فرعونِ تشنه به خونَش

ديگري را برادرانش به چاه مى اندازند
سر از خانه ي عزيز مصر درمي آورد
مکر زليخا زندانيش مي کند
اما عاقبت بر تخت ملک مي نشيند
از اين قِصَص قرآنى هنوز هم نياموختي ؟!
که اگر همه ي عالم قصد ضرر رساندن به تو را داشته باشند

و خدا نخواهد نمي توانند................
او يگانه تکيه گاه من و توست !
پس به تدبيرش اعتماد کن

سازنده ترین کلمه” گذشت” است… آن را تمرین کن

♦ پر معنی ترین کلمه” ما” است…آن را بکار ببند.

♦ عمیق ترین کلمه “عشق” است… به آن ارج بنه.

♦ بی رحم ترین کلمه” تنفر” است…از بین ببرش.

♦ سرکش ترین کلمه” هوس” است…بآ آن بازی نکن.

♦ خود خواهانه ترین کلمه” من” است…از ان حذر کن.

♦ ناپایدارترین کلمه “خشم” است…ان را فرو ببر.

♦ بازدارترین کلمه “ترس”است…با آن مقابله کن.

♦ با نشاط ترین کلمه “کار”است… به آن بپرداز.

♦ پوچ ترین کلمه “طمع”است… آن را بکش.

♦ سازنده ترین کلمه “صبر”است… برای داشتنش دعا کن.

♦ روشن ترین کلمه “امید” است… به آن امیدوار باش.

♦ ضعیف ترین کلمه “حسرت”است… آن را نخور.

♦ تواناترین کلمه “دانش”است… آن را فراگیر.

♦ محکم ترین کلمه “پشتکار”است…آن را داشته باش.

♦ سمی ترین کلمه “غرور”است… بشکنش.

♦ سست ترین کلمه “شانس”است… به امید آن نباش.

♦ شایع ترین کلمه “شهرت”است… دنبالش نرو.

♦ لطیف ترین کلمه “لبخند”است…آن را حفظ کن.

♦ حسرت انگیز ترین کلمه “حسادت”است… از آن فاصله بگیر.

♦ ضروری ترین کلمه “تفاهم”است… آن را ایجاد کن.

♦ سالم ترین کلمه “سلامتی”است… به آن اهمیت بده.

♦ اصلی ترین کلمه “اطمینان”است… به آن اعتماد کن.

♦ بی احساس ترین کلمه “بی تفاوتی”است… مراقب آن باش.

♦ دوستانه ترین کلمه “رفاقت”است… از آن سوءاستفاده نکن.

♦ زیباترین کلمه “راستی”است… با ان روراست باش.

♦ زشت ترین کلمه “دورویی”است… یک رنگ باش.

♦ ویرانگرترین کلمه “تمسخر”است… دوست داری با تو چنین کنند؟

♦ موقرترین کلمه “احترام”است… برایش ارزش قایل شو.

♦ آرام ترین کلمه “آرامش”است… به آن برس.

♦ عاقلانه ترین کلمه “احتیاط”است… حواست را جمع کن.

♦ دست و پاگیرترین کلمه “محدودیت”است… اجازه نده مانع پیشرفتت بشود.

♦ سخت ترین کلمه “غیرممکن”است… وجود ندارد.

♦ مخرب ترین کلمه “شتابزدگی”است…مواظب پلهای پشت سرت باش.

♦ تاریک ترین کلمه “نادانی”است…آن را با نور علم روشن کن.

♦ کشنده ترین کلمه “اضطراب”است…آن را نادیده بگیر.

♦ صبورترین کلمه “انتظار”است… منتظرش باش.

♦ بی ارزش ترین کلمه “انتقام”است… بگذاروبگذر.

♦ ارزشمندترین کلمه “بخشش”است… سعی خود را بکن.

♦ قشنگ ترین کلمه “خوشروئی”آست… راز زیبائی در آن نهفته است.

♦ تمیزترین کلمه “پاکیزگی”است… اصلا سخت نیست.

♦ رساترین کلمه “وفاداری”است… سر عهدت بمان.

♦ تنهاترین کلمه “گوشه گیری”است…بدان که همیشه جمع بهتر از فرد بوده.

♦ محرک ترین کلمه “هدفمندی”است… زندگی بدون هدف روی آب است.

…. و هدفمندترین کلمه “موفقیت”است… پس پیش به سوی آن.

میدانی رفیق . . .
نه زیبایم . . .
نه مهربان . . .
فراری از دختران آهن پرست و پسران مانکن پرست . . .
فقط برای خودم هستم . . .
خوده خودم . . .
صبورم و سنگین . . .
سرگردان . . .
مغرور . . .
قانع . . .
با یک پیچیدگی ساده . . .
و مقداری بی حوصلگی زیاد . . .
برای تویی که چهره را میپرستی نه سیرت آدمی را . . .
هیچ ندارم . . .
راهت را بگیر و برو . . .
حوالی ما توقف ممنوع است . .

کاش می شد غصه را تحقیر کرد
دردهای کهنه را زنجیر کرد

سرنوشت خویش را از سر، نوشت
قسمت پیچیده را تفسیر کرد

کاش می شد با نگاهی مهربان
قلب تیپا خورده را تعمیر کرد

بوسه ها بر گونه ی معشوق کاشت
مهر خود را در دلش جاگیر کرد

کاش می شد در کتابی جاودان
قصه های عشق را تحریر کرد

با حرارت های شادی در جهان
اشک های دیده را تبخیر کرد

کاش می شد واژه های تازه ساخت
صحبت احساس را تکثیر کرد

یا به جرأت با همه قدرت شتافت
غصه را با یک ترانه زیر کرد

کاش می شد قصه ای دیگر نوشت
قلب را با عشق نو درگیر کرد
...
خواستم چیزی بگویم... حیف شد!
بغض سفتی در گلویم گیر کرد

زندگي فاصله چشم تو تا چشم من است


تا مرا مي نگري ، مي روم تا بسرايم غزلي ديگر را ،


غزلي از شب عشق ، غزلي از دل يك بلبل مست


كه به اندازه خورشيد تمنا گرم است


و من و تو از همين فاصله ها رنگ شديم


در پس پنجره شبرنگ شديم


من تمناي تو را زار زدم


آسمان از غم من ابري شد


اما نگريست...


شايد او از لبه رسوايي ، مثل من مي ترسد


كاش باراني مي شد ، آسمان دل من ... !

حواست هست خدا؟
صداي هق هق گريه هام ...
از گلويي مياد که تو گفتي
از رگش به من نزديکتري !
حواست هست خدا؟ ...
هر وقت صداي شکستن خودمو شنيدم
.... گفتم باشه منم خدايي دارم...
حواست هست خدا؟
از بچگي تا الان هر وقت زمين خوردم
و
به سختي پاشدم يه جمله
شنيدم "غصه نخور خدا بزرگه"
حواست هست خدا؟
حواست هست
هر روز باهات درد دل ميکنم؟
حواست هست
غصه هام داره سنگيني ميکنه؟
حواست هست
خيلي وقته چشام بارونيه؟
حواست هست
نفس کم آوردم؟
خدا خيالت راحت ،
بازم قلبم شکست

کسی درعاشقــی ازسوز پــنهانــم خــبـر دارد ؛
که چون من آتشی درسینه ، داغی برجگردارد

مـرا بــردرد وانـدوهی فـرو بــــرده دل آرامـم
گمانـــــم آن بـت سیمین تـــنم ، قـصد سفر دارد

مـرادش ازسفر ، رنجـانـدن وجــور وجــفا باشد
کــه بـیـند عـاشقـی درفـرقـتـش ، چشمان تردارد

به از این چیست یارم نقد جان خواهد که من بینم
بــه قـصد کشتنم او در دلش ، بـــــرمن نظردارد

دلـــم درآتش هـجـران چـنان سوزد کـــه محبوبم
بـه کوی خودهمی بیند ، کــه هـرآهـم شرر دارد

(کیان) بـی مهری یارت فراموش ات شود از دل
یقین شبهای تاریک ات ، نویدی بر سحـــر دارد

نكردم بـس كه تدبير دل ديـوانـه خـود را
فكندم بر زبـانها عاقبت افسـانـه خـود را

تو را اي شمع! آخراين غرور وسركشي‌ها چيست؟
كه پر نگشوده خاكستر كني پروانـه خـود را

بگو با مي فروش از يك قدح سرمست نتوان شد
به رندان وقف كن امشب خم و خمخانه خود را

ز چرخ سفله‌ پرور كام خويش اي دل!چه مي‌خواهي؟
برو ! ضـايع مـگردان هـمت مـردانه خـود را

گـر آن حور پريـزاد از درم روزي فـراز آيــد
به حسنش خوشتر از جنّت كنم ، كاشانه خود را

به« نظمی»ساقي امشب از كدامين باده پيمودي؟
كـه گم كردم به يك پيمانه ، راه خانه خود را