هندی‌ها هر روز صبح با نوشیدن یک لیوان جیش گرم گاو ماده باکره که در هند مقدس شناخته میشود، بر این باورند که هرگز دچار بیماری سرطان نمیشوند!

به گزارش دیلی میل، گاو درمیان هندوها حیوانی مقدس به شمار می رود و آنان معتقد اند ادرار گاو ماده ضمن خاصیت درمانی برای پاک کردن بدن از ناپاکی ها و تاریکی ها مفید است.

 آمار ابتلا به سرطان در هند کمترین میزان آن در جهان است و جیش گاو ماده باکره هم ارزان نیست! هر روز صبح ده‌ها هندی در مزارع گاوداری صف میکشند تا گاو‌های ماده جیش کنند و اونها یک لیوان از ادرار داغ حیوان را بصورت ناشتا به سلامتی وجودشون نوش جان کنند!

عکس های زیر گاوداری در ایالت شمالی "آگار" را نشان می دهد که در کنار فروش شیر ادرار گاو نیز می فروشد.
 

در ادامه مطلب دنبال کنید

هی تو…


نمیدانم نامت را چه بگذارم…


.مخاطب خاص!


.تمام زندگی!


.دلیل نفس کشیدن!


.همه ی وجود…یا تنها عشقم…


…به هرنامی که باشی بدان…


…ارام…


…برایت جان میدهم…

دنباله آن را در ادامه مطلب بخوانید

حسنی نگو جوون بگو
علاف و چش چرون بگو

موی ژلی، ابرو کوتاه، زبون دراز، واه واه واه
نه سیما جون، نه رعنا جون

نه نازی و پریسا جون
هیچ کس باهاش رفیق نبود

تنها توی کافی شاپ
نگاه می کرد به بشقاب !

باباش می گفت: حسنی می ری به سربازی ؟
نه نمی رم نه نمی رم

به دخترا دل می بازی ؟!
نه نمی دم نه نمی دم

گل پری جون با زانتیا
ویبره می رفت تو کوچه ها

گلیه چرا ویبره میری ؟
دارم میرم به سلمونی
که شب برم به مهمونی

گلی خانوم نازنین با زانتیای نقطه چین
یه کمی به من سواری می دی ؟!

نه که نمی دم
چرا نمی دی ؟
واسه اینکه من قشنگم، درس خونم و زرنگم
اما تو چی ؟

نه کارداری ؟ نه مال داری ؟ فقط هزار خیال داری
موی ژلی، ابرو کوتاه، زبون دراز، واه واه واه

در واشد و پریچه
با ناز اومد توو کوچه

پری کوچولو، تپل مپولو، میای با من بریم بیرون ؟
مامان پری، از اون بالا

نگاه می کرد تو و کوچه را
داد زد و گفت : اوی ! بی حیا

برو خونه تون تو را بخدا
دختر ریزه میزه
حسابی فرز و تیزه
اما تو چی ؟

نه کارداری ؟ نه مال داری ؟ فقط هزار خیال داری
موی ژلی، ابرو کوتاه، زبون دراز، واه واه واه

نازی اومد از استخر
تو پوپکی یا نازی ؟

من نازی جوانم
میای بریم کافی شاپ ؟

نه جانم
چرا نمیای ؟
واسه اینکه من صبح تا غروب، پایین، بالا، شمال، جنوب، دنبال یک شوهر خوب
اما تو چی ؟

نه کارداری ؟ نه مال داری ؟ فقط هزار خیال داری
موی ژلی، ابرو کوتاه، زبون دراز، واه واه واه

حسنی یهو مثه یه جت
رسید به یک کافی نت

اون شد و رفت تو چت رووم
گپید با صدتا خانووم!

هیشکی نگفت کی هستی ؟
چی کاره ای چی هستی ؟

تو دنیای مجازی
علافی کرد و بازی

خوشحال و شادمونه
رفت و رسید به خونه

باباش که گفت: حسنی برات زن بگیرم ؟
اره که می خوام اره که میخوام

چاهارتا شرعن بگیرم ؟
اره که می خوام اره که میخوام

حسنی اومد موهاشو
یه خورده ابروهاشو

درست و راست و ریس کرد
رفت و تو کوچه فیس کرد

یه زن گرفت و شاد شد
زی ذی شد و دوماد شد

*****************

دنباله قصه حسنی را در ادامه مطلب بخوانید

خیابان حافظ دهه ۳۰ خورشیدی

تهران در گذشته از روستاهای ری بوده و ری که در تقاطع محورهای قم، خراسان، مازندران، قزوین، گیلان و ساوه واقع شده به سبب مرکزیت مهم سیاسی، بازرگانی، اداری و مذهبی از قدیم مورد توجه بوده است. مدعیان همواره این مرکز راهبردی را مورد تهاجم و حمله قرار می‌دادند.

بقیه عکسها و خواندنیها طهران تا تهران را در ادامه مطلب ببینید............

دلت که گرفت، دیگر منت زمین را نکش
راه آسمان باز است، پر بکش
او همیشه آغوشش باز است، نگفته تو را میخواند ؟
اگر هیچکس نیست، خدا که هست...
.

در ادامه مطلب بخوانید

مدلهای زیبای بافتنی برای خانمها

به ادامه مطلب مراجعه کنید

رافائل یک کشتی بود که سرگذشتی غم انگیز ولی شنیدنی دارد ... در دهه ی چهل و پنجاه میلادی، با وجودی که هواپیماهای مسافربری، مسیر اقیانوس آتلانتیک را به خوبی و به سرعت طی می کردند اما در اروپا ایتالیایی ها که نمی‌خواستند شکست و ضعف خود را در صنعتحمل و نقل هوایی پذیرا شوند، به تقویت صنعت دریانوردی خویش پرداختند به همین دلیل مدیران ارشد دریانوردی ایتالیا............ دنباله داستان کشتی را در ادامه مطلب بخوانید همراه با تصاویر

بزن باران بهاری کن فضا را
 بزن باران و تر کن قصه ها را
 بزن باران که از عهد اساطیر
 کسی خواب زمین را کرده تعبیر
 بشارت داده این آغاز راه است
 نباریدن دلیل یک گناه است
 بزن باران به سقف دل که خون است
 کمی آنسوتر از مرز جنون است
 بزن باران که گویی در کویرم
 به زنجیر سکوت خود اسیرم
 بزن باران سکوتم را به هم زن
 و فردا را به کام ما رقم زن
 بزن باران به شعرم تا نمیرد
 در آغوش طبیعت جان بگیرد
 بزن باران، بزن بر پیکر شب
 بر ایمانی که می سوزد در این تب
 به روی شانه های خسته ی درد
 به فصل واژه های تلخ این زن
 بزن باران یقین دارم صبوری
 و شاید قاصدی از فصل نوری
 بزن باران، بزن عاشق ترم کن
 مرا تا بی نهایت باورم کن♥♥♥